De Saarlooswolfhond

SaarlooswolfhondDit ras heeft een vrij korte geschiedenis, in rond 1920 begon Leendert Saarloos met het fokken van een verbeterde Duitse herdershond. Hij vond dat de fokkers zijn geliefde herders hond verfokt hadden tot sierhondjes. Waar hij wel gelijk in heeft omdat het werk doel bij de meeste fokkers verwaarloosd wordt en er alleen op uiterlijk gefokt wordt. Hierdoor is de diversiteit eruit gefokt waardoor er een minder grote genen poel is ontstaan en er meer erfelijke kwalen in het ras voorkomen.

Hij wilde de kracht en uithoudingsvermogen van de wolf combineren met de werklust van de Duitse herder. Zodat hij uiteindelijk een perfecte gezins en werkhond zou krijgen die gezond en sterk is. Wat romantische gedachten gang is, maar er waren al dergelijken proeven gedaan die op niets uitkwamen. Dus is het niet zo vreemd dat het hem ook niet is gelukt, de wolfshond zoals hij die noemde is geen hond die slaafs orders opvolgt. Bovendien zijn deze honden te schuw van nature je moet ze heel goed socialiseert. Ze lopen liever weg van vreemden om ze van een afstand te bestuderen, dat is niet echt een goede eigenschap van een waakhond. Een Duitse herder is veel zijdig gebruikt op de boerderij hij moest waken, vee drijven en jagen. Ook bij vee drijven moet de hond heel goed de comando’s opvolgen die hij van zijn baas

saarloos blindengeleidehondkrijgt een vrij slaafse hond dus. Na een paar jaar experimenteren had meneer Saarloos de zelfde conclusie getrokken als zijn voorgangers. Hij had toen het idee opgevat dat het wel eens een ideale blindengeleidehonden zou kunnen zijn, omdat ze van nature zo voorzichtig zijn. Hij richten een school op om zijn honden te trainen als blindengeleidehond. Ze werden vervolgens ook op beperkte schaal ingezet.

Dit heeft niet lang geduurd, de Saarlooswolfhond is geen werkhond, maar gezins of een gezelschapshond. Wel een hele unieke rashond. Want in 1975 kreeg het ras zijn erkenning, helaas heeft Leendert Saarloos dat zelf niet meer mee gekregen hij was een paar jaar daarvoor overleden. Wel is het ras naar hem vernoemd, hij wilde het zelf de Europese Wolfhond noemen. Hoewel er in Tsjechië ook een wolfshonden ras is ontstaan, dus men kan zo wie zo niet meer spreken van een Europees ras. Dit ras wordt de Tsjecho-Slowaakse wolfshond genoemd. Het ras is ingedeeld bij de rasgroep herders en vee drijvers, wat apart is omdat de hond daar niet geschikt voor is. Hij hoort meer thuis in de rasgroep spitsen en oertype.

De gevolgen van het intelen op gelijkvormigheid in de NVSWH bleven niet uit. Reeds een aantal generaties later doken problemen op die duidden op te veel inteelt. De problemen werden groter en groter. De vitaliteit liep ook sterk achteruit: er werden nauwelijks nog pups geboren. Steeds meer leden van de NVSWH begonnen zich zorgen te maken. In de ledenvergadering van 2006 stelde een aantal leden het bestuur voor de inteeltverschijnselen door specialisten te laten onderzoeken en hen om een bindend advies te vragen. Voor het bestuur, en met name voor de voorzitter die nog steeds de fok combinaties bepaalde, was dit onbespreekbaar. Fok specialisten en wetenschappers werden onder geen beding toegelaten om de inteeltproblemen te beoordelen. Sterker, de leden die dit hadden voorgesteld, werden allemaal nog tijdens de vergadering uit de vereniging gezet. Het fok beleid volgens de voorzitter moest boven elke discussie verheven blijven. Voor veel leden was nu de maat vol. In 2006 verliet een grote groep de NVSWH. De oprichting van een nieuwe rasvereniging, de AVLS, was kort daarop een feit.

Een goed fokbeleid is de basis van een gezonde populatie. Het fokbeleid van de AVLS richt zich op verbreding van de genenpool. Nu wordt er gefokt met honden die zo min mogelijk aan elkaar zijn verwant. Een gevarieerde genenpool is van onschatbare waarde om het ras voor de toekomst te behouden. De meeste rasverenigingen en fokkers fokken op honden die zoveel mogelijk op de ideale ras hond lijken. Een dergelijk fokbeleid heeft in het verleden al veel rassen, waaronder helaas ook de Saarloos Wolfhond, ernstige schade toegebracht. Omdat dan genetische gebreken dan ook vaker de kop op steken, zoals HD (herders), doofheid (dalmatiërs), kanker (boxer), hersenbloedingen (bouvier), enzovoort.

De fokkers van de AVLS kijken niet alleen naar het uiterlijk van de honden. Het fokken op uiterlijke schoonheid heeft tot een kampioenencultus geleid die bij veel hondenrassen, helaas ook bij de Saarloos Wolfhond, grote, genetische verarming heeft veroorzaakt. Een ras met een te ver doorgevoerde homogeniteit (d.w.z. een populatie zonder een gevarieerde genenpool) krijgt op den duur last van erfelijke gebreken en zal uiteindelijk zelfs gedoemd zijn uit te sterven als dit tij niet wordt gekeerd. Een gezonde genenvariatie vormt de basis van een vitale populatie met levenskrachtige pups.

Karakter van de Saarlooswolfhond

Hij heeft een zacht karakter en houd ervan de hele dag te kroelen. Als de Saarloos opgroeit met kinderen, dan is hij er heel lief en zacht mee. Het is een echte gezelschapshond je zal hem geen plezier doen door hem hele dagen buiten in een kennel te stoppen. Daarvoor is het te veel een roedel dier die saarloos sociaalhet liefst de hele dag bij zijn roedel is zijn baas en/of het gezin. Bovendien is socialisatie heel belangrijk als hij in een kennel of de hele dag buiten weg bij zijn mensen vervreemd hij en wordt schuw naar mensen toe. In zijn puppy tijd is het heel belangrijk dat je de hond aan alles laat kennis maken zoveel mogelijk mensen honden en situaties. Hun reactie op vreemde plaatsen, hangt er van af of ze zich in de natuur bevinden of niet. In de natuur bloeien ze open en komen ze volledig tot hun recht. Elders hangt het er dan weer van af, of ze goed gesocialiseerd zijn of schuw. De schuwe honden zullen zich kruipend willen verbergen. Goed gesocialiseerde honden kan je overal mee naar toe nemen. Ze laten dan wel zien dat het hun niet bevalt, doch ze reageren niet. Ook hun gedrag ten aanzien van verkeer, hangt weer af van de socialisatie.

saarloos roedel Omdat de Saarloos wolfshond een roedel hond is hij erg sociaal naar de honden binnen het gezin ongeacht welk ras. Heeft hij geen honden maatjes dan is het belangrijk om hem veel aandacht te geven. Voor de Saarloos is het dus hoe meer honden en mensen in het gezin hoe prettiger hij het vindt. Anders kan hij of zij zich eenzaam voelen, waardoor hij meer aandacht nodig heeft van de mens die er wel is. Andere soorten huis dieren en vee moet hij mee opgroeien anders denkt hij dat het een prooi is en zal er achter aan gaan jagen. Tegenover bekende honden is de Saarloos ook zeer sociaal, zelfs de reuen onderling. Men moet altijd rekening houden met dominante situaties, hoewel dat bij ieder ras het geval is. Tegenover hem vreemde honden is de Saarloos zeer vriendelijk en zal hij uitnodigen tot spel. Anders ligt het als je zelf een paar wolfshonden hebt. Zij vormen dan een roedel en jagen vreemdelingen weg. Dit gedrag zie je minder als de Saarloos samenleeft met een ander ras.

Op wandelingen kun ze los lopen, ze lopen soms weg, maar komen vlug terug. Het grote probleem is dat ze goede jagers zijn. Je moet niet alleen uitkijken voor konijnen, reeën en dergelijke, ook bijvoorbeeld voor mountainbikers. In een groep jagen ze georganiseerd. Op plaatsen met wild, ben je genoodzaakt hen aan de riem te houden.

Omdat hij zo graag bij zijn roedel is kun je hem niet lang of vaak alleen laten, daardoor krijgt hij stress en dat wordt vaak omgezet in slopen gedrag of proberen uit te breken. Leer hem of haar van jongs af aan in een bench te verblijven als je weg bent of voor de nacht. De Saarloos heeft als hij jong is veel bijt en sloop gedrag, je moet hem of haar wel alternatieven geven bijvoorbeeld een kauw bot of iets dergelijks. Maar ze kauwen ook graag op dingen die je niet zou verwachten ijzer, glas, enzovoort. Ze openen zonder moeite deuren en laden van de kast, en nemen alles wat ze willen. Hou er rekening meer dat hij meer het gebit van een wolf heeft waardoor hij effectiever dingen kan slopen. Ze pikken je eten voor je neus zo snel weg, dat je het niet ziet verdwijnen. Bijna elke Saarloos – bezitter kan je daar verhalen over vertellen. Zelfs als je vlakbij de wacht houdt, zijn ze je meestal te snel af.

Laat je hem achter in de tuin, dan moet je weten dat een omheining van 2 tot 3 meter, voor hem geen probleem is. Als ze er niet over springen, klimmen ze er wel over als een kat. Ze graven ook als de beste, houdt daar dus ook rekening mee.

Naar de familie toe is hij heel betrouwbaar en aanhankelijk tot het onstuimige toe. Als een familie lid of bekenden binnen komt wordt die gene enthousiast begroet misschien wat wild. Naar vreemden toe is hij afwachten of schuw, aandacht van vreemden zal hem of haar geen plezier doen. Hij bekijkt de vreemde eerst liever van een afstand en neemt de tijd om zijn oordeel te vellen. Hierdoor ook geen goede waakhond hij zal ook niet luid gaan of blijven blaffen als er iemand aan de deur komt. Hij laat het wel weten dat er iemand aan de deur is, maar niet met veel of langdurig kabaal. Überhaupt blaft de Saarloos niet of nauwelijks. Wat je als baas ook erg prettig kan vinden als je het vervelend vind als de gasten bang gemaakt worden door uw hond dat zal de Saarloos zeker niet doen. Als hij denkt dat er gevaar dreigt zal hij dat wel duidelijk laten merken. Maar bij gevaar zal hij vluchten als dat mogelijk is, nooit zal hij vrijwillig voor de aanval kiezen.

saarloos communicatie

Om goed met de Saarloos wolfshond te kunnen communiceren is het belangrijk dat je zijn lichaamstaal begrijpt. Daar zijn ze ook vrij duidelijk in onderdanig is duidelijk onderdanig. Het zou in een roedel wolven namelijk niet verstandig zijn als je niet heel duidelijk laat zien dat je de baas accepteert. Dus de Saarloos die nog heel veel wolven gedrag laat zien doet dat ook, net als dominantie wordt duidelijk aan de andere hond of mens getoond. Staart, kop en oren staan dan recht omhoog. Maar de taal bestaat uit meerdere aspecten natuurlijk, het is handig als je die begrijpt. Eigenlijk is dat altijd handig om te weten en ook om aan kinderen te leren. Veel mensen zijn bang van honden maar dat zou groten deels verholpen kunnen zijn als ze meer van de dieren taal begrepen. Veel mensen denken dat honden zomaar ineens dingen doen terwijl de hond al heel wat gecommuniceerd heeft in de tussen tijd maar wij hebben het simpel weg niet herkend.

Normaal is de Saarloos zeer snel zindelijk te krijgen, doch er zijn uitzonderingen. Men moet echter altijd alert zijn als er indringers (vreemde honden en/of personen) geweest zijn. Zij durven dan een geurvlag zetten.

Helaas heeft bijna elke Saarlooswolfhond pup last van wagenziekte. En er is slechts een remedie en dat is volhouden, het kan wel even duren.

Ze zijn moeilijk en slechts met heel veel geduld te trainen. Ze zijn ook vlug verveeld. Je kan een stok wel tweemaal weggooien, hij brengt hem wel terug, de derde keer is er echter te veel van het goede en is het spelletje niet meer leuk. Ze steken geen energie in dingen die ze zelf niet nodig vinden. Ze hebben totaal geen “will to please” en je moet het heel slim aanpakken als je ze dingen voor je wil laten doen. Je werkt met hen alleen voor de pret. Gehoorzaamheid, agility en reddingshonden trainen kan je beoefenen zonder druk op de hond te leggen.

 

Conclusie

De Saarloos wolfshond is een speciale hond die, door zijn recente afstamming van wilde voorouders, eigenschappen kan vertonen welke jouw saarloos tvgeduld en tolerantie op de proef kunnen stellen. Terwijl je hem dit, in onze ogen, vaak vreemde gewoonte, niet kan aanrekenen. Alleen mensen die respect kunnen opbrengen en die niet willen opgeven, kunnen deze honden aan. Het zijn geen honden die gemakkelijk van baas verwisselen eenmaal een Saarlooswolfshond in huis is dat net als het aan gaan van een huwelijk. Het zijn geen wolven maar ook geen gewone honden. Wil je een echte gehoorzame hond, dan moet je zeker geen Saarloos nemen, je kan er dan alleen maar gek van worden. Als je echter in harmonie en respect met hen kan leven, dan heb je de liefste en wonderlijkste hond die je kan wensen.